Een jongeman die graag kinderen zou hebben heeft slechts één probleem. Door een kinderziekte op oudere leeftijd is hij onvruchtbaar. De man begint een zoektocht naar ander mogelijkheden, tot hij op een dag een oude liefde tegenkomt met haar zoontje. Het zoontje lijkt sprekend op hem...
De relatie tussen de broers Terry en Matt, beiden actief in de IRA, komt onder druk te staan wanneer Terry vraagtekens begint te zetten bij het gebruik van geweld.
Na de Tweede Wereldoorlog komt de bemanning van een kanonneerboot samen om hun oude schip te kopen en voor zichzelf te beginnen. Dit klinkt misschien als een lovenswaardig plan, maar de business die ze kiezen is smokkel.
Regisseur Martin Zomer (Ramsy Nasr) maakt een film getiteld “Het Echte Leven” over een man (Milan; gespeeld door Martin) die zijn vriendin Simone (Sallie Harmsen) onderwerpt aan een liefdestest: word verliefd op een andere man, zodat we kunnen zien hoeveel ik (Milan) nou écht voor je beteken. Als echter tijdens de repetities blijkt dat de nieuwe love-interest van Simone niet naar behoren acteert, besluit Martin op de eerste draaidag deze man te vervangen voor Dirk, ‘de jongen van de grip’. Dirk heeft totaal geen acteerervaring, maar de rol is op zijn lijf geschreven. Martin is minder tevreden met zijn keuze als na verloop van tijd Dirk en Simone ook buiten de film om daadwerkelijk een relatie krijgen, waardoor het echte leven nauwelijks van het filmleven te onderscheiden valt.
Een fabrieksarbeider ervaart een soort midlifecrisis nadat zijn geliefde zoon trouwt en verhuist, brengt een aantal drastische veranderingen in zijn leven aan, trekt bij de jongen en zijn vrouw in en zet ze allemaal op weg naar een gemeenschappelijke levensstijl.
Henri is ervan overtuigd dat Lise, zijn nieuwe jonge vrouw, oprecht van hem houdt. Henri is er ook van overtuigd dat Sam, de getuige op hun bruiloft, de broer van Lise is. Het plot is perfect. Nou ja, bijna...
Lasse (Michael Nyqvist) rijdt met zijn gezin over een landweg als hij plots uit moet wijken voor een jong hertje. De auto knalt tegen een boom, en zijn vrouw en jongste zoon zijn op slag dood. Negen maanden later heeft Lasse dit nog steeds niet kunnen verwerken, en doet een poging tot zelfmoord. Nadat hij ontslagen is uit het ziekenhuis besluit hij met zijn oudste zoon, Jonas (Anastasios Soulis), een paar weken door te brengen in hun vakantiehuis in Götenburg.
Een rebelse tiener en een afstandelijke verzorger in een weeshuis krijgen een onverwachte band terwijl ze proberen hun leven weer op te pakken na pijnlijke ervaringen.
